ΖΗΣΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ
ΜΑΘΕ ΚΑΙ ΖΗΣΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Υπάρχει σύγχιση στους ανθρώπους σήμερα και χθές από διάφορες θρησκείες
             και  διδασκαλίες.
Ο Κύριος θέλει να έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη στο λόγο του και μέσα μας επιβεβαιώνει το Άγιο Πνεύμα αν έχουμε την αλήθεια.
            Η αρχή είναι έτσι: Ήλθε ο Κύριος και δίδαξε την αλήθεια.
            Ποιός είναι ο ορισμός της αλήθειας; «Εγώ είμαι η αλήθεια και η ζωή», είπεν ο Κύριος.
Δίδαξε, έχρισε τους μαθητές του και οι απόστολοι δίδαξαν την εκκλησία του Χριστού. Για να γίνει κανείς μέλος εκείνης της εκκλησίας έπρεπε να ακούσει το ευαγγέλιο, έπρεπε να αναγεννηθεί διά πνεύματος αγίου, να γίνει νέο κτίσμα, να αφήσει τον παλιό του εαυτό στο βάφτισμα, με τη μετάνοια, και να μπει μέσα στην εκκλησία διά πίστεως, υπακούοντας στη διδασκαλία του Ιησού Χριστού και των αποστόλων.
            Τα πράγματα τότε ήταν πολύ απλά. Η εξουσία της εκκλησίας ήταν καθαρή,
οι απόστολοι δίδασκαν το ευαγγέλιο και όποιος πήγαινε ενάντια στη διδασκαλία του Χριστού και των αποστόλων  ήταν μια φωνή ξένη την οποία η εκκλησία δεν άκουγε.
            Το 313 μΧ υπογράφτηκε από τούς καίσαρες το διάταγμα των Μεδιολάνων:
Ανεξιθρησκεία. Αμέσως τότε αρχίζουν τα μεγάλα προβλήματα της εκκλησίας.
Ο απ. Παύλος είχε πει στους πρεσβυτέρους της Εφέσου: «Προσέχετε και εσείς και το ποίμνιο που ο Θεός σας έδωσε να επισκοπείτε. Διότι βλέπω ότι μετά την αναχώρησή μου θα εισέλθουν λύκοι μη φειδόμενοι  του ποιμνίου. Και από εσάς θα εγερθούν άνθρωποι λαλώσιν διεστραμμένα δια να αποσπώσιν τους μαθητάς.»
        Έτσι άρχισε να γίνεται. Σηκώθηκαν οι επίσκοποι των μεγάλων πόλεων με πολύ πληθυσμό, πιο πολλή αίγλη και δόξα, και άρχισαν να υψώνουν τους εαυτούς τους και ονομάστηκαν μόνοι τους μητροπολίτες.
Κατάργησαν τους επισκόπους και άρχισε να μπαίνει μέσα στην εκκλησία μια δίψα για εξουσία και για έλεγχο. Ποιός θα είναι πιο πάνω για να ελέγχει τα πάντα.
Το βλέπουν οι καίσαρες κι αρχίζουν να χρησιμοποιούν αυτούς τους ανθρώπους δίνοντας τους δώρα και κοσμική αίγλη και προνόμια.
             Έτσι μέσω των επισκόπων άρχισε ο καίσαρας να γίνεται ο καισαρόπαπας.
Πάπας της εκκλησίας και Καίσαρας κατά τα άλλα. Δηλαδή είχε την πολιτική και την θρησκευτική εξουσία και όλοι αυτοί οι επίσκοποι υπάκουαν στον καίσαρα.
Συγκαλούσε τις συνόδους, αποφάσιζε ποιός θα έχει το δίκαιο και ποιός όχι και αυτό φαίνεται από την 1η κιόλας Οικουμενική σύνοδο.
(Αυτά πρέπει να τα ξέρουμε, να ξέρουμε πού το Πνεύμα το Άγιο μας οδηγεί σήμερα, για να μην κάνουμε τα ίδια λάθη του παρελθόντος. Ο άνθρωπος που είναι ανιστόριτος θα επαναλάβει τα ίδια λάθη του παρελθόντος, της ιστορίας.)
Άρχισαν λοιπόν αυτοί οι επίσκοποι να έχουν διαφορετικές διδασκαλίες.
Ο Άρειος  Αλεξανδρείας δίδασκε ότι ο Χριστός είναι κτίσμα, κατώτερος Θεός, ένα δημιούργημα, ένας άγγελος. Το ίδιο που διδάσκουν σήμερα οι μάρτυρες του Ιεχωβά.
       Άρχισαν τότε να μαλλώνουν οι επίσκοποι μεταξύ τους, έγινε μεγάλο χάος στην Aυτοκρατορία και τότε ο καίσαρας διατάζει μια Οικουμενική σύνοδο για να τους βάλει να συνεννοηθούν και να υπάρξει ειρήνη.
Γίνεται στη Νίκαια το 321 μΧ. και αποφασίζουν, πολύ σωστά, εναντίον αυτής της διδασκαλίας. Εξορίζεται ο Άρειος στη Γαλλία.
Όμως υπήρχαν κάποιοι Αρειανίζοντες μέσα στο παλάτι και επειρέασαν τον Αυτοκράτορα. Καλεί τότε δεύτερη σύνοδο, ακυρώνει την πρώτη και φέρνει πίσω τον Άρειο. Ποιός διοικεί λοιπόν; Το Άγιο Πνεύμα, ή ο καίσαρας;
Πεθαίνει ο Άρειος μόλις έρχεται πίσω. Αλλά άρχισαν τότε οι επίσκοποι Αλεξανδρείας να έχουν τρομερή διαμάχη με τον επισκοπικό θρόνο του Βυζαντίου της Κωνσταντινουπόλεως. Η διαμάχη ήταν για το ποιός θρόνος θα υπερίσχυε.
Και χρησιμοποιούσαν τη διδασκαλία σαν μέσο για να έχουν ερίσματα ώστε όποιος νικάει, αυτός να έχει την εξουσία. Κακή χρήση της διδασκαλίας. Φανατισμός.
Έκτροπα εν ονόματι του Ιησού Χριστού.
Στην Αλεξάνδρεια ζούσε μια φιλόσοφος, πολύ ενάρετη γυναίκα, η Υπατία.
Πολύ μορφωμένη, με μεγάλο ακροατήριο, όμως όχι χριστιανή. Ήτανε η τελευταία φιλόσοφος που είχε μείνει στην Αλεξάνδρεια.
Επειδή ο τότε επίσκοπος, ο Κύριλλος, δεν το ανεχόταν αυτό, διέγειρε τα πλήθη, δημιουργήθηκε ένας όχλος και πιάνουν την Υπατία, την γδέρνουν ζωντανή και αφήνουν τη σωρό της πεταμένη σε μια αυλή.
Ρωτάει τότε κανείς, αυτοί που το κάνανε ήτανε χριστιανοί; Εν ονόματι της διδασκαλίας, εν ονόματι της θρησκείας αρχίζουν να γίνονται τρομερά εγκλήματα 
          Λίγο αργότερα, το 431 μΧ, έγινε στην Έφεσο η 4η οικουμενική Σύνοδος.
Θέμα: Ο Νεστόριος, επίσκοπος Κων/πόλεως, έλεγε ότι ο όρος Θεοτόκος δεν στέκει επειδή ο Θεός δεν γενιέται. Δεν μπορεί κανείς να γεννήσει τον Θεό επειδή ο Θεός είναι άναρχος. Αυτός γέννησε τα πάντα και τους πάντες και έτσι ο ίδιος δεν γενιέται.
Η Μητέρα του Κυρίου Ιησού Χριστού γέννησε τον Χριστό «το κατά σάρκα», όπως λέει και ο απ. Παύλος. Το «κατά πνεύμα» είναι ο Θεός που είναι αγέννητος. Δεν γενιέται ούτε πεθαίνει. Είναι ένας Θεός. Έχουμε ένα Θεό, μόνο.
        Ο Κύριλλος ήταν πανούργος και όταν καλείται η σύνοδος για να αποφασίσουν και να υπερασπίσουν την αλήθεια του Χριστού, κάλεσε ένα Σύριο που λεγόταν Βαρσουμάς. Αυτός είχε ένα τάγμα με καλόγηρους, οπλισμένους με φτυάρια, αξίνες και στυλάρια και όποιοι ήτανε οπαδοί του Νεστόριου τους λεηλατούσανε, τους σκοτώνανε και κάνανε τρομαχτικά πράγματα. Μέχρι τον Εφράτη.
        Αυτός λοιπόν ήλθε στη σύνοδο και όταν ήλθε η σειρά του Νεστόριου να μιλήσει, πριν προλάβει να μιλήσει, ο Βαρσουμάς τον κτυπά και τον σκοτώνει. Εν ονόματι της διδασκαλίας. Δηλαδή  χρησιμοποίησαν τη διδασκαλία αυτοί οι επίσκοποι για τους θρόνους τους.
       Αρχίζει μετά ο Πάπας να υψώνει τον εαυτό του και να αφορίζει τον Πατριάρχη   και ο Πατριάρχης  τον Πάπα και να αλληλοαφορίζονται.  Και ο Πάπας να λέει:
«Είμαι ο πρώτος διότι ο Πέτρος ίδρυσε την εκκλησία της Ρώμης και ο Χριστός είπε:
εσύ είσαι η πέτρα που θα οικοδομήσω την εκκλησία μου. ....»
      Χρησιμοποίησαν τη διδασκαλία για εξουσία και για έλεγχο πάνω στους ανθρώπους. Σαρκική δύναμη.
Ο Πάπας ισοπέδωνε όποιον διαφωνούσε και εν τω ονόματι του Ιησού Χριστού άρχισε τις Σταυροφορίες. Ντυμένοι με σταυρούς, και το σπαθί τους που αιματοκύλησαν τον κόσμο ήταν σταυρός!
Λέει η ιστορία πως όταν οι σταυροφόροι πήγαν στην Ιερουσαλήμ, οι μουσουλμάνοι που είδανε τι έκαναν εκεί, σκανδαλίστηκαν τόσο πολύ που ενισχύθηκαν στον Μουσουλμανισμό.
Ρήμαξαν τα πάντα οι χριστιανοί.
            -  Αυτά δίδαξε ο Χριστός;
       

Για πολιτικούς λόγους χώρισαν τις δύο εκκλησίες. Τη Δυτική και την Ανατολική.
           Έρισμα: Μια φράση του συμβόλου της Πίστεως: Το Αγιο Πνεύμα.
    Η Ανατολική εκκλησία λέει: «το εκ του Πατρός εκπορευόμενο»  και η Δυτική λέει:
    «το εκ του Πατρός και του Υιού εκπορευόμενο».
    Γι΄ αυτές τις δύο λέξεις χώρισαν τις δύο εκκλησίες.  Και  είναι τόσο απλό. Ο Λόγος
    του   Θεού λέει ότι το Άγιο Πνεύμα είναι του Πατρός. Ο Πατέρας έχει το άγιο Πνεύμα.
    και ο Πατέρας, πώς διαλέγεται με μας;  Διαμέσου του Μεσίτη. Και στο πρόσωπο
    του Χριστού ο Πατέρας εκφράζεται και ενεργεί και μας δίνει το Πνεύμα του το Άγιο.
    Ο Ιωάννης είπε : «Οπίσω μου έρχεται ο βαπτίζων εν πνεύματι αγίω και εν πυρί»
           Λίγο αργότερα ο Λούθηρος ανοίγει την Γραφή – κλειδωμένη με αλυσίδες – και διαβάζει:
           «Ο δε δίκαιος θέλει ζήσει εκ πίστεως »
           Δεν δικαιώνεται ο άνθρωπος με τα έργα του νόμου αλλά διά της πίστεως,
         το έργο της χάρητος του Ιησού Χριστού.
          Άρχισε τότε να κηρύττει. Και οι άρχοντες της Γερμανίας χρησιμοποίησαν τη διδασκαλία
          και τον Λούθηρο για να κόψουν τις σχέσεις τους με τον πάπα ο οποίος τους εξουσίαζε.
          Επανάσταση. Χρησιμοποίησαν τη διδασκαλία για να σπάσουν τη σχέση τους με το
          πάπα. Και λίγο αργότερα βρίσκουν στη Γραφή ότι δεν πρέπει να βαπτιζόμαστε νήπια
          αλλά μεγάλοι, γιατί λέει: «Όποιος πιστέψει και βαπτιστεί θα σωθεί» (Αναβαπτιστές).
          Αντίθετη κίνηση από τον Λούθηρο.
Ο Λούθηρος συνυπογράφει με τους άρχοντες της Γερμανίας  ένα έγγραφο που έλεγε
         να θανατώνονται διά ξίφους οι Αναβαπτιστές.
          Εν ονόματι του Ιησού Χριστού σκοτώνουμε, βασανίζουμε, για την ειρήνη και για τη
         διδασκαλία. Οι Πάπες ξεκίνησαν τρομερό διωγμό εναντίον της Προτεσταντικής εκκλησίας
          και σκότωσαν 60 εκατομ. ανθρώπους. Μόνο στην Ισπανία σε διάστημα 150 χρόνων
         σκοτώθηκαν 300 χιλ. Ισπανοί. Τρομαχτικά βασανιστήρια που τα έκαναν οι καλόγεροι.
          Για την πίστη, για την αλήθεια!
          Ο Χριστός είπε: «Εγώ είμαι η αλήθεια και η ζωή. Οι λόγοι μου πνεύμα είναι και ζωή.»
         Δεν είπε  όποιος ξεφύγει από τους λόγους μου να τον σκοτώνουμε. 
         Ξέρετε μπορείτε να σκοτώσετε κάποιον και χωρίς μαχαίρι.
              Ο Χριστός μας απαγορεύει πρώτα πρώτα να μπλεκόμαστε σε νομικές μάχες.
         Ο φανατισμός αυτός τους έκρυψε τον Κύριο και την αλήθεια και έγιναν άνθρωποι στιγνοί,
         ξεροί, γεμάτοι από σάρκα και δολοφόνοι.
         Κανένας μας δεν πρέπει να πέσει σε τέτοιο τραγικό σφάλμα, γιατί βλέπουμε σήμερα
        αυτός ο φανατισμός να συνεχίζεται. Οι άνθρωποι να μισούν ο ένας τον άλλο.
        Αυτά δίδαξε ο Χριστός; Αρκετά γίνανε μέσα στην ιστορία.
 Όταν αυτός ο Βαρσουμάς σκότωσε τον άνθρωπο εκείνον, έστω κι αν είχε μια
        διδασκαλία λάθος κατά την γνώμη του, ποιός του έδωσε, ή σου δίνει το δικαίωμα να
        αφαιρέσεις τη ζωή κάποιου άλλου γι΄ αυτό που πιστεύεις εσύ;
          Κάποτε περνούσε ο Κύριος μέσα από τη Σαμάρεια με τους μαθητές του.
         Οι Σαμαρείτες είχαν τρομερό μίσος με τους Ιουδαίους. Ο Κύριος όμως πέρασε μέσα από
         τη Σαμάρεια. Καθώς περνούσανε, ζήτησαν να αγοράσουν τρόφημα, όμως τους
         αρνηθήκανε  και τους διώξανε. Τότε ο Ιωάννης, ο μαθητής της αγάπης, μαζί με το
         αδελφό του τον Ιάκωβο, λένε στον  Κύριο: «Να πούμε να κατέβει φωτιά να τους κάψει;»
         Ο Κύριος όμως είπε: «Εσείς δεν γνωρίζετε τίνος πνεύματος είστε».
        Το ίδιο ακριβώς λέει ο Κύριος σήμερα σ’  αυτούς που μισούν ο ένας τον άλλο
         και   λέγονται  χριστιανοί. «Δεν ηξεύρετε τίνος πνεύματος είστε»
«Δεν ηξεύρετε τι πνεύμα καλείστε να υπηρετήσετε.»
Σε λίγο θα σταυρωνόταν για να πετύχει συγχώρεση γι’ αυτούς τους Σαμαρείτες.
Αυτό το πνεύμα του Χριστού που είπε: «Εγώ είμαι η αλήθεια και η ζωή», έχει καμμιά
             σχέση μ’ αυτά που είπαμε απ’ την ιστορία; Τον χλεύαζαν, τον σταύρωναν κι αυτός
             έλεγε: «Συγχώρεσέ τους δεν ξέρουν τι κάνουν.»  Έχει καμμιά σχέση το πνεύμα αυτό
             του Χριστού με όλα τα άλλα; Που είναι το λάθος; Ο άνθρωπος να λέει: «Εγώ έχω την
             αλήθεια κι όποιος πάει κόντρα στην αλήθεια θα τον σκοτώσω».
Το ίδιο κάνουν κι οι Μουσουλμάνοι. Σφάζουν εν ονόματι της θρησκείας τους, αλλά   αυτοί δεν είναι χριστιανοί.
Τι γίνεται δηλαδή; Ο διάβολος κερδίζει κι απ’ τις δυό μεριές. Έχει χαλάσει τον χριστιανισμό και έχει φτιάξει ένα χριστιανισμό που ζει και κινείται με τους νόμους του διαβόλου μάλλον, παρά του Θεού και χρησιμοποιεί τη διδασκαλία απλά σαν πρόσχημα.
            
             Στην προς Τίτον επιστολή του απ. Παύλου, κεφ 3, εδ 9, μας λέει:
             «Μωράς δε φιλονικίας και μάχας νομικάς …φεύγε»
Όταν βλέπεις ότι έχεις έναν άνθρωπο απέναντί σου που θέλει μάχη με σένα και χρησιμοποιεί τον λόγο του Θεού, η καρδιά του είναι κλειστή, το πνεύμα του είναι κλειστό και είναι γεμάτος φανατισμό, φεύγε.
Ο Κύριος δεν θέλει να έχουμε μάχες, γιατί οι μάχες γεννάνε έριδες, μίσος  έχθρες  κακία,  και αυτό αντιβαίνει στην αλήθεια.
«Εγώ είμαι η αλήθεια και η ζωή». Η αλήθεια που μας έδωσε ο Κύριος είναι να γίνει μέσα μας ζωή. Η διδασκαλία που το Πνεύμα το Άγιο εξέφρασε είναι γεμάτη από αλήθειες . Την αλήθεια που έχει ένα στόχο:
           Να σε μορφώσει και να σε κάνει όπως είναι ο χαρακτήρας του Ιησού Χριστού.
(Προς Ρωμαίους, κεφ 8, εδ 5). «Διότι ζώντες κατά την σάρκα τα της σαρκός φρονούσιν, οι δε κατά το πνεύμα, τα του πνεύματος.»
Χωρίζει δηλαδή σε δύο κατηγορίες τους ανθρώπους: Σ΄αυτούς που ζουν κατά τη σάρκα και σ΄αυτούς που ζουν κατά το πνεύμα.
Ένας άνθρωπος που ζει κατά σάρκα, που δεν είναι αναγεννημένος, που δεν έγινε πνευματικός, μπορεί να κάνει πνευματικά πράγματα;
Αυτοί που σκότωσαν και βασάνισαν εν ονόματι του Ιησού Χριστού είναι άνθρωποι του πνεύματος ή της σάρκας; Της σάρκας, φυσικά.
«Επειδή το φρόνημα της σαρκός είναι θάνατος, το δε φρόνημα του πνεύματος ζωή και ειρήνη, διότι το φρόνημα της σαρκός είναι έχθρα προς τον Θεό, επειδή στον νόμο του Θεού δεν υποτάσσεται αλλ’ ουδέ δύναται. Όσοι δε είναι της σαρκός, δεν δύνανται να αρέσουσιν εις τον Θεόν » (Ρωμ.8:6-8)
Στο εδ 9, είναι το κέντρο αυτού που ο Κύριος θέλει να καταλάβεις.
«Σεις όμως δεν είσθε της σαρκός, αλλά του πνεύματος, εάν το Πνεύμα του Θεού κατοική εν υμίν. Αλλ' εάν τις δεν έχη το Πνεύμα του Χριστού, ούτος δεν είναι αυτού.»
Σε πόσους είναι το πνεύμα του Θεού μέσα τους; Αλλά μπορεί να κατοικεί το Πνεύμα μέσα σου, να έχεις τα χαρίσματά του, κι όμως μπορεί να κάνεις μάχες μ’ αυτούς που δεν το πιστεύουν. Και έτσι ενώ κατοικεί το Πνεύμα μέσα σου να είσαι σαρκικός.
Πολλοί χριστιανοί ενώ έχουν το Πνεύμα το Άγιο, το έχουν σε μια γωνιά και δεν το αφήνουν να δουλέψει.

Ποιά η διαφορά μεταξύ του Αγίου Πνεύματος και του πνεύματος του Χριστού;
Το πνεύμα του Χριστού σημαίνει το πνεύμα του κεχρισμένου, το πνεύμα του ανθρώπου Χριστού Ιησού. Δηλαδή το πνεύμα το Άγιο που έγραψε την αλήθεια, και καθώς μπαίνει μέσα στον άνθρωπο έχει ένα στόχο, μια εργασία, έναν καρπό. 
Να φέρει ένα αποτέλεσμα: Να φτιάξει μέσα σου τον χαρακτήρα του Χριστού.
Ιωαν. Κεφ1, εδ 4 «Εν αρχή ην ο λόγος ... Εν αυτώ ήτο ζωή και η ζωή ην το φως των ανθρώπων ...»
Η ζωή του Χριστού. Αυτό είναι το φως. Και εάν ο Κύριος θέλει να μετρήσει που φτάνεις πνευματικά όσον αφορά την αλήθεια, τι μετράει; Τον φανατισμό σου, πόσες μετάνοιες κάνεις, πόσα κεριά ανάβεις, πόσα τάματα κάνεις; Αυτό μετράει;
Ο Κύριος μετράει τις αρετές του χαρακτήρα σου, γιατί αυτό είναι το αποτέλεσμα του Αγίου Πνεύματος και το αποτέλεσμα της αλήθειας.
Η αλήθεια δεν είναι ένα σύνολο από φράσεις και διδασκαλίες. Η αλήθεια είναι οι λόγοι του Θεού που έχουν μέσα τους πνεύμα και ζωή και φέρνουν μέσα σου ένα είδος ζωής, τη ζωή του Ιησού Χριστού.
Όταν λοιπόν λες ότι έχεις την αλήθεια, αυτό ο Κύριος θα το δει από τους καρπούς της ζωής σου, από τη συμπεριφορά σου, από το χαρακτήρα σου. Το πρώτο που ενδιαφέρεται ο Κύριος είναι να έχεις το χαρακτήρα του  Ιησού Χριστού. Ο Κύριος ήλθε να κατοικήσει μέσα σου για να μορφώσει το χαρακτήρα σου. Αυτό θα πάρει ο Κύριος.
        Υπάρχουν δύο ειδών καρποί. Ο Κύριος είπε ότι θα γνωρίσουμε τους ψευδοπροφήτες και τους ψευδοδιδασκάλους από τους καρπούς τους.
Οι καρποί είναι: Της σαρκός και του πνεύματος. Δεν μπορείς να έχεις καρπούς της σάρκας και να λες ότι έχεις την αλήθεια.
Γαλάτας κεφ 5, εδ16 «Λέγω λοιπόν περιπατείτε κατά το πνεύμα και δεν θέλετε εκπληρεί την επιθυμία της σαρκός. Διότι η σάρκα επιθυμεί εναντίον του πνεύματος το δε πνεύμα εναντίον της σαρκός.»
Έχουμε δηλαδή μια μάχη εδώ. Δυό φρονήματα, δυό πνεύματα, δυό καρπούς, δυό ειδών ζωές, δυό χαρακτήρες.
              «Αλλ΄εάν οδηγείστε υπό του πνεύματος δεν είστε υπό νόμον, φανερά δε είναι τα                                                                                                                                                     έργα της σαρκός.» (εδ. 19)
              Με αυτό που θα διαβάσουμε τώρα, κατάταξε όλα αυτά που είπαμε στην ιστορία και δες αν είχαν οι άνθρωποι αυτοί την αλήθεια. Βάλε όμως και τον εαυτό σου μέσα και δες που είσαι. Γιατί η αλήθεια είναι μάχαιρα και κόβει. Άστην λοιπόν να κόψει την καρδιά σου και να σε τοποθετήσει εκεί που πρέπει.
«Φανερά δε είναι τα έργα της της σαρκός τα οποία είναι: μοιχεία, πορνεία, ακαθαρσία, ασέλγεια, ειδολολατρεία, …»
Φανερά είναι τα έργα της σαρκός. Θέλεις να δεις ποιός έχει την αλήθεια;
Κοίτα τα έργα του, τη ζωή του.
«Φαρμακεία (ναρκωτικά και τέτοια), έχθρες, έριδες ... »
Μήπως έχεις εριστικό πνεύμα μέσα σου; (και όχι έτσι αλλά έτσι, δεν μ ΄αρέσει αυτό, εγώ θέλω αυτό). Τότε είσαι μες τη σάρκα  και η αλήθεια του Θεού δεν είναι μέσα σου. Ζηλοτυπίες. Να ζηλεύεις τον άλλον αντί να χαίρεσαι στη πρόοδο του και να δοξάζεις τον Κύριο, αν έχει κάτι παραπάνω από σένα. Ο διάβολος, αυτός είναι ζηλιάρης.
Θυμοί: Θυμώνει ο άνθρωπος με το παραμικρό. Σαν το υφαίστιο, θαρρείς κι έχει έναν πυροκροτητή μέσα του.
Ποιός έχει την αλήθεια; Τι σημαίνει για τον Κύριο να διδάσκεις και να λες την αλήθεια; Αν η ζωή σου είναι γεμάτη σάρκα, τότε έχεις την αλήθεια;
Μπορεί να λες την αλήθεια, όμως έχεις την αλήθεια; Έχουμε την αλήθεια;
Θυμοί, μάχαι, διχοστασίαι, αιρέσεις (να αιρείς απ΄την αλήθεια και να λες άλλα), φθόνοι. Μετά τον φθόνο έρχεται ο φόνος.
 Άρα όποιοι κάνουν αυτά, Βασιλεία Θεού δεν θα κληρονομήσουν. Αν δεν μετανοήσουν, θα είναι στη κόλαση. Φανατισμένοι στο έπακρον, θα είναι στη κόλαση. Και μέσα στη κόλαση θα κάνουν μάχες θεολογικές .
Εμείς θέλουμε να φύγουμε από το φρόνημα αυτό. Να μην υπάρχει μέσα μας.
Ο Χριστιανισμός είναι ζωή. Ζωή!
«Φθόνοι, φόνοι, μέθαι και τα όμοια τούτων».
Εάν λοιπόν κάπου πέφτεις μέσα σ΄ αυτά να ξέρεις ότι ο διάβολος σε έχει πλανήσει. Δεν είναι η αλήθεια μέσα σου. Μπορεί να μιλάς για την αλήθεια, να την διαβάζεις, να την ακούς, αλλά δεν την έχεις αφήσει να περάσει μέσα στο είναι σου , να αλλάξει αυτόν τον χαρακτήρα. Βλέπω Χριστιανούς, χρόνια ολόκληρα, με ζήλιες, πικρίες.
Ποιό πνεύμα υπηρετούμε; Νομίζεις ότι με το να ακούσεις και να ψάλλεις είσαι εντάξει; Όχι! Ο Κύριος μετράει το αποτέλεσμα.
Από τους καρπούς θα τους γνωρίζετε. «Ο δε καρπός του πνεύματος είναι: Αγάπη».
Το πρώτο-πρώτο. Ξεκινάει τις εντολές του ο Θεός με το: «Θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου....», και μετά σε παίρνει στον πλησίον σου «…ως σεαυτόν». Να τον αγαπήσεις σαν τον εαυτό σου.
- Και άμα ο πλησίον μας είναι σαν τον διάβολο και είναι εχθρός μας; Κι αυτόν να τον αγαπήσουμε;
Τι μας είπε ο Κύριος; «Αγαπάτε τους εχθρούς υμών. Προσεύχεσθε και ευλογείτε αυτούς που σας καταριώνται».
Να που είναι η αλήθεια. Σε τέτοια καρδιά ζει η αλήθεια του Ιησού Χριστού. Με το Πνεύμα το Άγιο που μας πληρώνει, ο Κύριος θέλει να φέρει μέσα μας μια θεϊκή αγάπη, αυτή την αγάπη που έχει ο Χριστός. Κι ενώ εκείνοι τον έδερναν,  τον έφτυναν, τον σταύρωναν, εκείνος έλεγε: «Πάτερ άφες αυτοίς … »
          Ω! αυτό είναι ζωή. Αυτή είναι η αγάπη που θέλει ο Κύριος να έχεις μες την καρδιά σου. Όταν λοιπόν μιλάμε για αλήθεια να την μεταφράζουμε σε αρετές, και αν δεν έχεις την αλήθεια οι αρετές δεν μπορούν να δημιουργηθούν.
          Ο Κύριος μισεί την ψευδοδιδασκαλία τους ψευδοδιδασκάλους και τους ψευδοπροφήτες. Γιατί όλη η αλήθεια που μας έδωσε ο Θεός είναι για να ελευθερωθούμε, για να γίνει αυτό το έργο, να έλθει δηλαδή ο καρπός του πνεύματος μέσα μας.
Διότι η ψευδοδιδασκαλία εμποδίζει το Πνεύμα το Άγιο να φέρει εις πέρας το έργο το οποίο θέλει να κάνει.
Παράδειγμα: Οι μάρτυρες του Ιεχωβά λένε ότι ο Ιησούς Χριστός είναι άγγελος.
Δεν είναι Θεός αλλά ένα αγγελικό δημιούργημα. Ναι αλλά ο Κύριος απαιτεί λατρεία και προσκύνηση. Μπορούμε ή μας επιτρέπεται να προσκυνήσουμε αγγέλους  ή να τους λατρέψουμε; Ο Ιωάννης πήγε να προσκυνήσει έναν άγγελο και του λέει: «Πρόσεχε μην κάνεις τούτο. Τον Θεό να προσκυνήσεις μόνο, γιατί και εγώ είμαι σύνδουλος σου.»
Και είναι φανατισμένοι όλοι τους αυτοί οι μάρτυρες του Ιεχωβά και χτυπάνε την πόρτα για να πουν ΄΄για τη βασιλεία του Ιεχωβά΄΄
Αυτός είναι ο διάβολος, αλλά να μην μας εξαπατάει και μας.
Αγάπη, χαρά. Η χαρά είναι αρετή. Είσαι στην αλήθεια; Αυτή είναι η αλήθεια, μεταφρασμένος όλος ο όγκος της αλήθειας σε αρετές: Αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία. Αυτή είναι η ζωή. Αυτή είναι η αλήθεια, μεταφρασμένη στον τελικό καρπό του Αγίου Πνεύματος. Αγαθοσύνη, πίστις.
Η αγάπη πάντα πιστεύει. Πιστεύουμε στον Κύριο, πιστεύουμε ότι θα μας πάρει στη Βασιλεία Του, πιστεύουμε πως ό,τι μας λέει είναι «ναι και αμήν.»
Είναι η πίστη αγαθό που έρχεται από το Πνεύμα το Άγιο. Το αντίθετο η απιστία.
Εάν είναι η αλήθεια μέσα σου θα έχει φτιάξει την πίστη σταθερή, δυνατή, ζωντανή.
Να φέρει το αποτέλεσμα για το οποίο το Πνεύμα το Άγιο δίνει την πίστη:
Πίστη, πραότης.

Αυτή είναι η αλήθεια, και ο Κύριος εργάζεται και πονάει για το έργο Του.
Είναι ακριβό είναι πολύτιμο το έργο του Κυρίου. Πόσος χρόνος χρειάζεται για να κτίσει πραότητα ο Κύριος μέσα μας, χριστότητα, αγαθοσύνη! Να μας φτιάξει για να γίνουμε όμοιοι με τον Θεό. Αυτή είναι η αρχική επιθυμία του Θεού όταν είπε: «Ας κάνουμε άνθρωπο κατ’ εικόνα .....»
Ποιός έχει την αλήθεια; Αυτός που είναι όμοιος με τον Θεό. Η αλήθεια δεν είναι ένα δόγμα. Είναι η ζωή του Ιησού Χριστού.
Εάν αγαπούμε την αλήθεια - κι ευχαριστούμε τον Κύριο που μας την έδωσε, και ό,τι δεν μας έδωσε, θα μας το δώσει σίγουρα - να αφήσουμε την αλήθεια να κάνει έργο μέσα μας, να γίνεται ζωή.
Μην φανατίζεσαι για την αλήθεια, αλλά για τη ζωή.
Όχι διαμάχες, όχι διαπληκτισμούς.
Ναι, θα στηρίξουμε την αλήθεια του Κυρίου, αλλά στις καρδιές που είναι ανοικτές
και θέλουν να ακούσουν. Δεν χρειάζεται να κάνουμε μάχες.
Να σταματήσει αυτό το παιγνίδι του σατανά και να γίνει ο λόγος του Θεού ζωή μέσα στην καρδιά μας. Εάν δεν έχεις αυτή τη ζωή, τότε θα πει ότι είσαι στη σάρκα και βασιλεία του Θεού δεν πρόκειται να κληρονομήσεις.

ΠΡΟΣΕΥΧΗ
              Κύριε, στεκόμαστε μπροστά σου αυτή την ώρα και αναγνωρίζουμε την έλλιψη μας,
              Κύριε Θεέ μου. Όμως Σ’ ευχαριστούμε που το φως Σου φέγγει μπροστά μας και
              με την αγάπη Σου μας δείχνεις τον σωστό δρόμο.
              Εσύ είπες: «Εγώ είμαι η οδός, η αλήθεια και η ζωή.» 
              Και μας δείχνεις την οδό της αλήθειας, και θέλουμε να βάλεις μέσα στην καρδιά μας
              την απόφαση ώστε να γίνει η αλήθεια Σου ζωή μέσα μας, να αποκτήσουμε τις αρετές
              του πνεύματος Σου, να γίνουμε όμοιοι με Σένα Κύριε.
              Και τότε θα έχουμε κληρονομία αιώνια και άφθαρτη. 
                                                                  ΑMHN!